De vloek van de halve marathon

Tijd voor weer een blog. Het mag dan weer een tijdje geleden zijn, maar ik geef nou eenmaal meer om kwaliteit dan om kwantiteit. Iemand als Kluun schrijft tenslotte ook bijvoorbeeld maar één boek per 3 jaar. Ik loop alweer een tijdje meer in het blogger circuit. Sinds 2015 wordt mijn marathonsjon blog overal ter wereld gelezen. Vele Nederlandse hardloopbloggers hebben mijn voorbeeld gevolgd en hebben meegelift op mijn enorme, internationale, succes. Ik kan het ze niet kwalijk nemen. Als grondlegger weet ik wat mijn rol hierin geweest is. Ik hoef hier echter geen erkenning voor te hebben. En hoewel ik dus kwaliteit boven kwantiteit kies heb ik het vaak zelf niet eens zo heel serieus genomen. Doch zijn mijn blogs ook in het literatuurwereldje niet onopgemerkt gebleven. Zo werd mijn marathonsjonblog in 2016 genomineerd voor de ECI literatuurprijs en was ik de eerste blogger, tot afgunst van vele schrijvers van naam en faam, die toe mocht treden tot het prestigieuze boekenbal.

boekenbal

Het boekenbal

Tegenwoordig ben ik bezig met een autobiografische semi psychologische roman. Wel in blogvorm hoor. De werktitel is “De Vloek van de halve marathon”. Het gaat over een leuke, aantrekkelijke hardloper die…… oh, het is autobiografisch had ik al gezegd? Goed, het gaat dus over mezelf. Sinds een jaartje of 5 ben ik weer lekker aan het hardlopen en al meerdere keren heb ik een startbewijs voor de halve marathon gekocht, maar nooit heb ik er eentje gelopen. Nog nooit!! En ik sta, wereldwijd, bekend als Marathonsjon! Marathonsjon zonder (halve) marathon. Dat is als een tandarts met verrotte tanden, als een taxichauffeur zonder rijbewijs, als een spuuglelijke miss universe, als een combinatie die dus eigenlijk niet mogelijk zou mogen zijn.

Altijd heb ik weer een nieuwe blessure.  Dan is het weer m’n hamstring, dan is het weer m’n lies, dan is het weer m’n rug, m’n enkel, m’n dijbeen enz…. Zo liep ik half september, zo’n 4 weken voor de halve marathon van Amsterdam, heel ontspannen 18 kilometertjes. Niks aan het handje. Het ging echt lekker. Totdat ik een week later gruwelijk m’n lies verrekte tijdens het wipe-outen op een vrijgezellenparty. Weg halve marathon van Amsterdam.

 

Ik liet me niet gek maken en kocht gewoon weer stug een kaartje voor de halve marathon van Egmond. Alles ging weer een beetje voor de wind en ik liep eind november weer soepeltjes m’n kilometertjes door Amsterdam. Ik was lekker in vorm, dat vond ik zelf in ieder geval van wel, maar helaas werd ik te enthousiast, te overmoedig. Ik besloot sprongoefeningen te doen in de sportschool. Even nog wat explosiviteit erbij, hop hop hop, lekker knallen. Had ik ook niet moeten doen natuurlijk. Maxima zou zeggen “Hij was een beetje dom”. Resultaat: een springersknie. Super pijnlijk, want ik kom de trap geeneens meer op joh.

 

Goed… hoe dit verder afloopt? Ja dat lees je natuurlijk hier! In 2018, op jouw favoriete hardloopblog, die van mij, van Marathonsjon. Super spannend!!

20171231_110912

 

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Review: Garmin Forerunner 35

Jaja lieve vriendjes, daar ben ik weer hoor. Jullie hebben er behoorlijk lang op moeten wachten, maar daar is dan weer een gloedjenieuwe blogpost van jullie eigen Marathonsjon. Jullie zijn blij. Ik zie het. Ik ben zelf ook blij. Dit keer doe ik een review van de Garmin Forerunner 35. Maar voordat ik daar over begin moeten jullie nog even iets langer wachten. (‘Wachten’ is dan ook het terugkerend onderwerp in deze post). Eerst volgt namelijk nog even een korte inleiding.

Naamloos

Garmin Forerunner 35

Korte inleiding

Hardlopen kan een betrekkelijk goedkope sport zijn. Je hebt enkel een paar hardloopschoenen nodig, je doet de voordeur open en je begint met rennen. Bij de Lidl koop je al schoenen van nog geen € 20,-. De schoenen trek je aan, je doet wat sportkleding erbij en dan kun je gaan met die banaan. C’est simple.

1575688

Maar als je wat fanatieker wordt dan zul je wellicht ook ineens veeleisender gaan worden. Bovendien wil je een beetje serieus genomen worden in de hardloopscene. Je wilt een hip runsetje van ‘Naiky’ met HyperCool materiaal, Dri-FIT technologie, raglan mouwen en Strategisch geplaatste mesh inzetstukken voor betere ventilatie. Je zoekt hardloopschoenen met  Flytefoam demping en met vezels versterkte tussenzool, met Stability Trussti, een Ortholite leest en Externe Clutch Counter voor stabiliteit. En dan wil je kijken of je progressie boekt. Je wilt statistieken bekijken, hartslag meten dus moet er ook nog een hardloophorloge komen. Eentje met bijvoorbeeld ingebouwde GPS-sensor, activiteitstracker en Elevate polshartslagsensor. Dat wil je allemaal! Want dat is tof en jij bent tof. Helaas hangt daar dan ook vaak een serieus prijskaartje aan. Wat ik dus duidelijk wil maken is dat je het zo duur kunt maken als je zelf wilt.
Dat is een fijne en begrijpelijke inleiding toch?

Omdat ik eind december jarig geweest ben en mijn verjaardagswensen zachtjes uitgesproken had kreeg ik van mijn skattie een hardloophorloge. De Garmin Forerunner 35. Waarschijnlijk omdat dat die, spreekt met Amerikaans accent, “for ’t runnen” bedoeld is. Dat zou ik zelf een logische redenatie vinden. Waar de 35 voor staat weet ik niet, maar dat boeit ook verder niemand. Het lijkt me dat je het ook mag dragen als je bijvoorbeeld 19 bent.

lala

Mijn forerunner en ik, kort na aanschaf, in blijere tijden

 

Conclusie

Wait? Whut? Nu al de conclusie? Je hebt nog helemaal niks verteld? Dat is gek toch? Jaja, maar de conclusie is dan ook niet zo lang. De Garmin Forerunner 35 is namelijk een gigantisch kutding! Dat komt doordat je gemiddeld langer dan 6 minuten moet wachten tot dat apparaat eindelijk een GPS signaal gevonden heeft. En ik kan je vertellen, dat is frustrerend as fuck! Helemaal in de wintermaanden. Sta je in je korte broekje voor je huis te bibberen. Wachten tot je horloge eindelijk eens de satellieten gedetecteerd heeft. Zweten veranderde in S…Waiten (woordgrapje-van-de-maand-award-nominatie is weer binnen). Kan je zeggen “Stel je niet zo aan Marathonsjonnie, dan wacht je toch 7 minuutjes?!”, maar ik vind dat ik me niet aanstel. Strava en Runkeeper op de telefoon vinden binnen 3 seconden een GPS signaal en daar betaal je geen € 200,- voor!

Garmin bleef ook nog eens keer op keer halsstarrig volhouden dat mijn horloge in perfecte staat was. Dus ik ben iets van 9 keer op en neer naar de Mediamarkt gefietst. Wegbrengen, 3 weken wachten (check!), horen van Garmin dat er niks mee aan de hand is, ophalen, thuis constateren dat ie het niet doet, weer wegbrengen, weer 3 weken wachten, weer horen van Garmin dat ze de beste kwaliteit leveren en dat dit horloge in perfecte staat is, ophalen, weer constateren dat je 6 minuten voor Jan Tak voor de deur staat te wachten, blabla, enz….. In totaal ben ik mijn horloge ook nog eens iets van 3 van de 5 maanden kwijt geweest. Daarnaast reageerde Garmin niet op mijn emails en hebben ze een vreemd 11-cijferig gratis telefoonnummer op hun website staan. Bij het telefoonnummer waar je wel voor moet betalen laten ze je lachend 40 minuten (ik maak geen geintje) in de wacht staan.

Ik heb verder totaal geen idee of andere hardloophorloges hier ook last van hebben hoor. Ik vind het persoonlijk compleet waardeloos. Ik had meer verwacht. Tegenwoordig stop ik gewoon mijn oude Samsung S4 mini in m’n kontzak. Strava aan, 4 seconden wachten en gaan! Lekker een stukje hardlopen.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | 3 reacties

Geen vuiltje aan de lucht

Januari van 2017 was een productieve maand. Dat mag ik wel zeggen. Bijna 90 hardloop kilometers op de teller. Misschien wel mijn meeste productieve maand sinds de uitvinding van de stoommachine. Ik heb de kilometers vrij soepeltjes afgelegd. Weinig last van m’n hamstrings, soms een beetje een zeurende knie, maar verder eigenlijk geen vuiltje aan de lucht.

En daar moest ik ineens aan denken! *bruggetje* “Geen vuiltje aan de lucht”. Ik woon namelijk vrijwel midden in Amsterdam. Ik moet altijd over de Amsteldijk wanneer ik de stad uit wil en af en toe neem ik wel eens een snuif lucht en denk ik ‘gatverdamme’. Dus… je kent me. Dan ga ik even de Sherlock uithangen op en zoek naar antwoorden.  Want is het eigenlijk ongezond? Dat hardlopen in de stad.

Als eerste kwam ik bij een linkje van het longfonds. Die vertellen mij dat de luchtkwaliteit in Amsterdam matig is. Matig? Matig? Wat is matig?

schermafdruk-2017-02-05-21-09-25

“De lucht bij jou in de buurt is nu niet gezond. De luchtkwaliteit kan goed, matig, onvoldoende of slecht zijn. Alleen als de uitslag goed is, adem je gezonde lucht in. Hoe viezer de lucht en hoe vaker je die in je longen krijgt, hoe groter de kans dat je ziek wordt.”

Tsja… daar schrik ik dan even van, maar als snel kwam ik er achter dat hier bijvoorbeeld gemeld wordt dat de luchtkwaliteit in Enschede of Hilversum prima is, maar dat het longfonds alle lucht in Nederland als ‘matig’ bestempeld. En geloof me, ik heb bijna heel Nederland gecontroleerd. Zelfs Augustinusga in Friesland en Emmen in Drenthe. En sowieso longfonds, het is leuk dat jullie elektrische auto’s en groene energie promoten, maar misschien moeten jullie even aankaarten dat het eten van vlees de grootste boosdoener is! Sorry, ik ben veganist, dus dat moest ik even kwijt.

Snel dus even zoeken naar andere en betrouwbaardere bronnen. Een algemene Worldwide Air Quality checksite bijvoorbeeld. Die leert als snel dat het wel meevalt me de luchtvervuiling in Amsterdam. Ja, misschien moet je de stad niet in lopen, maar als je er al een paar kilometertjes uit bent is het al snel eigenlijk best prima. Zelf een meetpunt vlak aan de ring A10 meet al een groene waarde van ’21 AQI’, wat overduidelijk GOOD is.

amdam

 

Overigens, voor mijn duizenden vaste lezers uit Shanghai heb ik minder leuk nieuws. Sorry jongens, even die mondkapjes ophouden wanneer je een rondje door de stad gaat joggen. (當你小跑時,請保持你的面罩!)

shang

 

Maar wat zegt dat? Wat betekent dat? Vervuilde lucht? En wat voor gevolgen heeft dat voor jezelf met hardlopen? Ik heb uren lang lopen googelen. Stukken gelezen op de site van milieudefensie , rapporten doorgespit van TNO (Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek) en internationale verslagen gelezen op allerlei websites.

Conclusie?


Hardlopen in vervuilde lucht is niet goed voor je. Daar is iedereen het wel over eens, maar wat is vervuild? Gelukkig leven de meeste van mijn lezertjes niet in steden in China. Want hoewel we in een behoorlijk vervuild stuk van Europa leven valt het bij ons nog wel mee met de vervuiling. Hoewel sommige satellietbeelden anders doen denken.

ogimage

Leef je in Nederland in de binnenstad dan hoef jij je eigenlijk weinig zorgen te maken. Je hoeft echt niet met je zuurstoftank op je rug  of gasmasker op je hoofd je kilometertjes te maken. Wel is het beter als je de vervuiling niet daadwerkelijk op gaat zoeken. Intervaltraining op de vluchtstrook van de A2 middenin de avondspits is onverstandig. Pak desnoods eerst de fiets naar het park of bos. Mocht je toch bang geworden zijn van mijn stukje dan kan ik je als slotconclusie nog meegeven dat binnen zitten en niks doen nog altijd vele malen ongezonder voor je is.

Weer wat geleerd! Tot de volgende blog!

Jullie vriendje,

Marathonsjon

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Tweeduizendzeventien

Daar is ie dan! M’n eerste blogje van 2017. Zegge: twee-duizend-zeven-tien. Niet normaal hè? Waar blijft de tijd? M’n eerste blog van het jaar, dat is best wel een dingetje besef ik me ineens. Ik pak even een momentje voor mezelf.
.

.

.

.

.

Dat zeggen mensen dan he? ‘Ik wil meer tijd voor mezelf in het nieuwe jaar’, maar zo ben ik niet hoor. Ik ben er helemaal voor jullie. Mijn trouwe bloglezers, mijn fans. Iedereen een super mooi 2017 allemaal! Hoe staat het met de goede voornemens? Een jaartje geleden schreef ik hier een stukje over mijn goede voornemens van 2016. Wat daar van terecht gekomen is? Helemaal niks joh. Huilen met de pet op. 2016 was een potje drama wat hardloopprestaties betreft.

Kort gezegd had ik gehoopt dat ik de 10km onder de 40 minuten wilde lopen en de halve marathon onder de anderhalf uur. Ik begon enthousiast met het rennen op de baan, alles ging lekker, maar blessures kwamen om de hoek kijken en gooide een volle bak met roet in mijn eten. Dat is dus niet te vreten.

2017 is echter weer een nieuw jaar met nieuwe kansen. Ga ik die pakken? Weet ik niet. Ga ik geen uitspraken over doen. Lijkt me wel zo verstandig. Verstandigste lijkt het me namelijk dat ik gewoon het plezier terug ga vinden in het hardlopen en daar horen dan verder even geen prestaties aan vastgekoppeld te worden.

Dus daarom wil ik even afsluiten met twee raadseltjes.

1. Het is groen, vrolijk en het staat in de groentetuin.
Nou?
Een kropje slalalalalalaaaalalaaa

2. Het is vrolijk en het loopt rondjes in Amsterdam.
Nou?

Marathonsjon natuurlijk!

Ha! 🙂

lala

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , | 1 reactie

Rustaaagh!

Kijk nou! Kijk nou toch wie daar is? Warempel als het niet waar is. Maar het is wel waar hoor. Jullie zijn tenslotte zelf getuige. Het is Marathonsjon! Op z’n blogje. In vol ornaat. En rennend nog wel. Jaja lieve lezertjes. Ik ben weer een beetje begonnen met hardlopen. De hele zomer is eigenlijk ruk geweest. Niet qua weer hoor, want dat was nog best lekker. Nee, ik bedoel hardloopsgewijs gezien. Last van de hamstrings vooral. Begonnen nadat ik op de baan was gaan trainen. Iets met te veel hooi op de spreekwoordelijke vork denk ik.

keep-calm-and-say-rustaaagh

Maar ik ben dus terug. Met een verse blog, frisse moed en een nieuwe tactiek. Ik heb het wel eens met vrienden en collega’s over het lopen op je hartslag. Dat schijnt goed voor je te zijn. Je hoeft niet altijd maar op de max te presteren. Niet altijd het snot voor je ogen weg te rennen tot je zelfs de 4 dagen erna bijna niet meer de trap op kunt lopen. Want waarom zou je dat doen? In mijn geval zou ik het voor m’n 35K instagramvolgers kunnen doen 😉 Maar verder? Ik verdien mijn geld niet met hardlopen, hoef niet te voldoen aan een Olympische kwalificatie eis of hoef geen wereldrecord te lopen. Ik hoef niet te overleven, niet dagelijks 48km te lopen naar een waterput of te vluchten voor oorlog.

 

Nu moet ik je eerlijk bekennen dat ik nog niet zo’n hartslagapparaatje aangeschaft heb (#garmin #fitbit lezen jullie mee?) Voor € 200,- heb je al zo’n ding inclusief rubber bandje, hartslagmeeting op de pols en Global Positioning System!

big_e00299208c5a4796a84b3bc51d36406a-1

Activity Tracker Vivosmart HR PLUS Met Polshartslagmeter en GPS, Paars, Garmin

 

Maar ik wacht er nog even mee hoor. Ik moet eerst weer eventjes een beetje op gang komen. Afgelopen weekend heb ik iets gedaan wat behoorlijk tegen m’n natuur in ging. Ik ben langzaam gaan hardlopen. Kilometertjes van rond de 5:42 gemiddeld. Dat viel me niet mee. Ik werd er in het begin zelf moeierder van. En je wordt ingehaald hè? Ai! Door mensen met bierbuik, door meisjes of door mensen waarvan je weet dat ze normaal  nog geen 5 seconden in je slipstream kunnen blijven hangen. Dat frustreerde me wel heel eventjes, maar ik bleef toch stug rustig doorlopen. Uiteindelijk 11km op de teller, wat wel iets te ver was. Maar geeneens spierpijn. Wel een beetje een pijnlijke enkel. Dat helaas wel.

run

Rustig aan doen dus. Dat is het motto voor de komende weken.

Hoe denk jij trouwens over het hardlopen op hartslag? En heb je zelf een hartslagmeter?

Tot de volgende keer!!

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , | 3 reacties

EK Atletiek Amsterdam

*PFFffffffffffffFF!! PFFFfffffffffffFFFF!!!*

Zo. Even een beetje het stof van m’n Marathonsjon blog afblazen hoor. Het is alweer een tijdje geleden. Hoe het me gaat? Prima! Maar wat hardlopen betreft nog steeds niet geweldig. Nog altijd last van m’n enkel en m’n hamstrings. Ik ga over anderhalve week een paar dagen naar Berlijn en ik mag van m’n vriendin voor die tijd niet meer proberen te hardlopen. Ze is bang dat ik straks met een dikke enkel door Berlijn loop te strompelen. Daar heeft ze wel een beetje gelijk in.

Waar ik het wel over wil hebben op deze hardloopblog? (want het is tenslotte een hardloopblog hè?) Het EK natuurlijk. En dan niet dat stomme voetbal EK. Nee het EK atletiek in Amsterdam. Daar keek ik al een tijdje naar uit. In m’n eigen stadje. Ik had lekker donderdag en vrijdag vrij genomen. Lekker lang weekend. Lekker lekker. Ja. Lekker!

Speerwerpen Museumplein
Op woensdagmiddag begon het speerwerpen op het Museumplein al. Daar wilde ik bij zijn. Dat is toch een super cool initiatief? Midden in de stad, het Rijks op de achtergrond, beetje speerwerpen kijken voor graatiesch! En het was ook echt super cool. Mooi ook hoe al die mannen voorbij 81,50m-lijn wilde werpen om rechtstreeks geplaatst te zijn voor de finale. De ontlading of teleurstelling wanneer dit wel of niet lukte. Ook bij het publiek.

IMG_20160706_172539

Speerwerpen op het Museumplein

Het Olympisch Stadion
Op donderdag had ik kaartjes voor het Olympisch stadion. Al maanden van tevoren met m’n broer en vader bekeken welke dag we zouden gaan. “Oeh…op donderdag is de vrouwenfinale 200 meter. Zullen we die dag gaan? Wel mooi om te zien hoe Daphne iedereen omver blaast”. Groot was dan ook de teleurstelling te ik hoorde dat ze de 200m niet ging lopen. Iets met bang voor overbelasting voor Rio? Terwijl ze de 100m wel zou lopen. Loop je voor thuispubliek, mensen betalen een duur kaartje, Rio is pas over 6 weken en jij kunt geeneens 200 meter op halve kracht lopen? Wat ik daar van vond kan je al opmaken uit mijn voorgaande regels.

Het Olympisch blijft toch een magisch randje houden. Het randje van de ringen. In 1987 kwam ik hier voor het eerst. Ajax – Feyenoord. Daar weet ik verder niet veel meer van. Toen we gingen zitten herinnerde m’n broer me er aan. De goal die Van Basten maakte? Geen idee meer hoor.

Het was super lekker weer, ik kon heerlijk op het fietsje en het stadion was volledig gevuld met ruim 17.000 mensen die kwamen kijken naar o.a. hoogspringen, verspringen en allerlei loopnummers. De sfeer was fantastisch. Die saamhorigheid, het applaus voor alle atleten, de ererondes, het respect van de sporters onderling tegenover elkaar. Die meiden van het hoogspringen bleven volgens mij maar ererondjes lopen. De mannen van de 10 kamp deden met z’n allen een ererondje. En op het eind van de avond pakte Churandy nog een gouden plak op de 100m ook!

IMG_20160707_164445

Het Olympisch was goed gevuld.

Hij blij, ik blij, iedereen was blij. Ik heb genoten! Het eerste WK atletiek in 2017 is in Londen en het volgende EK atletiek is in Berlijn. Ik zou haast al willen zeggen “Count me in” of “Ich bin dabei”.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Slow down

image

Sorry hoor, maar wat een schijtzooi joh! Tweede keer in twee weken dat ik gewoon finaal door m’n enkel zak. Met van die pijnscheuten erbij en alles. Waar dat nou ineens vandaan komt? Blijkbaar overbelast? Het zal.

Ik ben er wel weer even klaar mee. Kuthardlopen.

Om het blogje positief af te sluiten doe ik er even een plaatje van een zwoel kijkende Douwe Bob bij.

bob

Slow Down Brother

Tot de volgende keer! Want met rust zal het vast allemaal wel weer goed komen.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Excusez-moi

Lichamelijk

  • Last van m’n enkel
  • Pijn aan m’n linkerkuit
  • M’n hamstrings staan op springen
  • Ik heb een stijve
  • Rug (okay… dat was een puberaal grapje)
  • Een stijve nek en schouders
  • Zere keel
  • Pijn aan m’n rechterkuit
  • Verkouden
  • Grieperig
  • Hoofdpijn
  • Ik ben moe
photodune-1477405-tired-geek-sleeping-on-a-bunch-of-books-xs-548x273

Moe

Weer gerelateerd

  • Te koud
  • Oppassen! Het kan wel eens glad zijn
  • Te warm
  • Het regent
  • Het waait te hard
  • Het regent nogsteeds
  • Het is al donker
  • Het sneeuwt
Cold-Weather-Movies-082215

Te koud

Overige redenen

  • Geen zin
  • Het is Game of Thrones avond
  • Al m’n hardloopkleren zitten in de was
  • Geen tijd
  • Ik ga morgen wel
  • M’n runkeeper werkt niet
  • Ik heb pas 2 uur geleden gegeten
  • We zouden toch naar de bios gaan?
laatste-seizoenen-game-of-thrones-mogelijk-korter

Game of Thrones avond!

  • Oh…. en ik moet nog een nieuwe blogpost maken!
Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Even geduld a.u.b.

Die Marathonsjon. Dat is me er eentje! Maar wat voor eentje? Wat zijn z’n goede eigenschappen? En wat zijn slechte? Marathonsjon is een jongen die probeert sociaal te zijn tegen zijn medemens. Hij heeft een schurfthekel aan rommel op de straat. Als hij een flesje op straat ziet liggen dan raapt hij het op en gooit hij het in de dichtstbijzijnde afvalbak. Ook geeft hij veel om de dieren op deze aarde en de aarde zelf en daarom is hij veganistisch gaan leven. Hij vind het op een of ander manier cool om over zichzelf in de derde persoon te praten, alsof hij het over iemand anders heeft. Terwijl hij het gewoon zelf is. Dat is ergens ook best raar. Verder is hij oprecht, eerlijk en is hij dol op grappige humor. De ideale schoonzoon? Hij komt wel gevaarlijk dicht in de buurt hoor, maar zo zou hij zichzelf zeker niet willen noemen.

1-son-in-law

Ideale schoonzoon certificaat

Heeft hij dan geen enkel minpuntje? Ach… genoeg natuurlijk. Geduld bijvoorbeeld. Dat heb ik echt totaal niet. Manmanman. Dat staat niet echt in mijn vocabulaire. Het OV vind ik bijvoorbeeld een crime! (lees: kriem) Je staat alleen maar te wachten. Wachten bij de halte tot je tram komt, tot de bus komt, wachten met overstappen en dan moet je het laatste stuk ook nog eens lopen. En dan ook nog het volle pond vragen hè? Want het OV is niet goedkoop. Nee, dan kan je beter gewoon het fietsje pakken. Ben je er vaak 3x sneller. En wat te denken aan bijvoorbeeld die slakken in het verkeer? Of die rijen bij de supermarkt? De brug die ineens open gaat? Of wachten op mijn vriendinnetje die weer niet weet wat voor schoenen ze aan moet en of het wel past bij haar blauwe jas! (ik hou van je, dat weet je). Ik kan daar echt slecht tegen hoor.

even-geduld-aub

Even geduld a.u.b.

Geduld is echter een schone zaak. Dat betekent zoiets als “wie rustig afwacht, wordt vanzelf beloond”. Ook “haastige spoed is zelden goed” valt in hetzelfde rijtje met Neerlandsch bekende en wijze spreekwoorden. Toch wil ik hier blijkbaar maar weinig lering uit trekken. Een maandje geleden had ik ook een keer op de baan getraind. Meteen volle bak, lekker knallen. Ik ben dan echt zo’n domme fanatiekeling, want wat was het resultaat? 4 volle dagen spierpijn! Ik heb dus niet alleen te hard op de baan, maar ben dus ook veel te hard van stapel gelopen. Niet één klein baaltje, maar meteen vier balen hooi op m’n vork. Hetzelfde gevalletje had ik een paar weken later. Besloot ik zomaar ineens 22km te gaan rennen, terwijl ik eigenlijk gemiddeld maar twee keer per maand een stukje hardloop. Gevolg? M’n hele lichaam kreeg een oplawaaierd. Zere kuiten, hamstrings die op knappen stonden, rug, schouders, nek allemaal naar de gallemiezen. Afgelopen donderdag ging ik weer naar de baan. Wat denk je? Deed ik weer hetzelfde! Serieus! Naja zeg! Hoe dom?! Weer m’n hamstrings op een dotje. Dus daar moet ik echt een beetje aan gaan denken. Deze blogpost moet me daar dan maar elke keer aan helpen herinneren.

Schonezaak_logo_img_02

Schone zaak

Laat het ook een lesje voor jou zijn mijn fijne lezer. Rustig aan. Niet te veel te snel willen. Langzaam opbouwen en geduld hebben. Dan komt het vast allemaal goed.

Tot het volgende blogpostje!

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Topjaren

Het zal voor veel fans als kleine schok komen. Marathonsjon, die jonge Hollandsche god (gebbetje natuurlijk), nadert alweer de 37 herfsten. Jeps. Ik heb nog net een vleugje jaren 70 mee gesnoept zelfs. Abba en Boney M. stonden hoog in de top40 en de Sovjet Unie viel Afghanistan binnen.

Abba-in-their-stage-outfi-007

Abba was toen helemaal hip. Logisch.

Het kan soms wel confronterend zijn  Ik wilde laatst meedoen aan ‘het grote jongerenonderzoek van BNN’, want daar had ik van gehoord op 3fm, maar dat mocht helemaal niet want het was t/m de 35 jaar. Snotsiedeurie nog aan toe! Goed… nu is jongerenzender 3FM bij mij sowieso al helemaal niet zo heilig meer. Kinderachtige muziek. Ha! (lekker pûh)

Leeftijd en lengte
Snel even over tot de orde van mijn blog, want ik dwaal al te veel af. Laatst schreef ik hier al een zeer interessant, intellectueel en educatief stuk of lichaamslengte van invloed is op het hardlopen. De conclusie hier was dat kleine lopers toch wel licht in het voordeel zouden kunnen zijn bij de wat langere afstanden. “Maar hoe zit dat dan met leeftijd Marathonsjon?”. Ik hoor het jullie vragen.

Voetballertjes breken vaak door rond hun 19e en gaan richting vergane glorie wanneer ze ongeveer de 32 levensjaren bereikt hebben. Dan worden ze afgeschreven, maar komen ze vaak nog even terug bij hun oude club en proberen ze nog snel wat te cashen. Bij wielrenners is dit bijvoorbeeld anders. Zij beginnen vaak op hun best te worden na hun 30e. Joopie Zoetemelk werd op zijn 38e zelfs nog wereldkampioen wielrennen.

172321_8-MD-SD

Joop ‘doping kenden ze toen zogenaamd nog niet’ Zoetemelk

Leeftijd dus

Losse veter schreef er een leuk stukje over. Je kunt het hier lezen, maar ik kan je ook vertellen wat er ongeveer in staat. Kort? Bij duursporten is het totaal geen probleem wanneer je met langzame schreden de 40 nadert of zelfs passeert. No problem at all! Dat duurwerk lijkt juist wel ideaal. Ik ben zelf ook een beetje een dieseltje. Na een half uurtje begint mijn lichaam pas een beetje soepel te worden en op stoom te komen. Zo is het wel.

Conclusie? Geen zorgen. De beste jaren van Marathonsjon moeten nog komen!

marathonsjon

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , | 4 reacties